06 28 11 09 49 [email protected]
Podcast

Doodnormaal

Reviews van trouwe luisteraars

De directe manier waarop beladen onderwerpen aan bod komen is naar mijn inziens heel erg waardevol. Tijdens de gesprekken is Winny niet bang om naar de pijn toe te bewegen en nodigt ze haar gasten uit om te vertragen en even in die pijn te blijven zitten. Juist door dit zo te laten zijn, nodigt Winny het gesprek uit. Deze methode wordt erg veel toegepast in verliesverwerking maar omdat deze gesprekken natuurlijk niet voor het publiek bedoeld zijn, is juist deze podcast zo uniek in mijn ogen.

Robin van der Lugt

Winny heeft het vermogen om de dood heel normaal te maken. Ze kan erg goed luisteren en samenvatten. Als je deze podcast geluisterd hebt, snap je dat niet meer bang hoeft te zijn. Heel fijn dat hier eens op een hele gewone manier over gesproken wordt.

Marianne Riksen

Mooi hoe uitgebreid Winny ingaat op waar haar gast doorheen is gegaan na het verlies van een dierbare. Soms denk ik dan (als professional) moet dat allemaal. Later in het gesprek merk ik dat Winny haar gast een verandering heeft doorgemaakt door het allemaal nog eens uitgebreid te vertellen. Heel bijzonder.

Gonnie Jansen

Volg de podcast via:

106. Jolande Drop over asverstrooien te water

Cremeren neemt toe en daarmee de wens wat te doen met de as. Vele Nederlanders zijn waterliefhebbers. Hoe mooi is het dan dat wanneer je overleden bent, je weer verbonden kunt worden met jouw geliefde water. Asverstrooien middels een urnbootje, een asbuis of een...

106. Stop ik ermee of ga ik door…

In de eerste aflevering van het jaar stop ik ermee of ga ik door. Daarvoor mijmer ik over de voorbije en de toekomstige tijd. Ruim twee jaar podcasten verder. Wat is er allemaal voorbij gekomen. Wat heb ik er van geleerd, wat heeft het gedaan, maar vooral wat heb jij...

104. Rianne van Gestel over de stervenscultuur van Curaçao

Voor zij in de laatste levensfase bestaat op Curaçao hospice Arco Cavent. Vanuit nieuwsgierigheid naar de stervenscultuur van Curaçao spreek ik oprichtster Rianne van Gestel. Is deze anders dan die van Nederland, waarom is er zo'n grote populatie ouderen en hoe ziet...

103. Bernadette de Bougainville over milieuvriendelijke grafstenen

Bernadette haar schoonvader overleed plots. Ter verwerking maakte ze haar eerste grafplank. Bedoeld om tijdelijk dienst te doen als grafmonument tot haar schoonmoeder een definitieve grafsteen zou uitzoeken. Na vier jaar vroeg haar schoonmoeder de grafplank op te...

102. Ton in ’t Veen volgt zijn gevoel bij het verlies van zijn vrouw

Hester, de vrouw van Ton, krijgt op haar 50e de diagnose Alzheimer te horen. Het zette hun leven op z´n kop. Zo stopte Ton met zijn werk, ging voor Hester zorgen en moest dat na verloop van tijd overlaten aan anderen. Samen maakten ze er nog wat van en genoten van de...

101. Tami Ravid over voortplanting na de dood

Hebben grootouders het recht om van hun overleden zoon nakomelingen te willen. In Israël gebeurd dat in 2002 voor het eerst. Tami maakte hierover de documentaire In his Image, waardoor ongemakkelijke vragen opkomen. Je je afvraagt hoe maakbaar is het leven en hoe...

100. Manu Keirse over anders leren leven

We mogen anders leren leven waarin we spreken van verlies overleven in plaats van rouw verwerken. De sociale contacten stellen we voorop de technologie. Kinderen gaan we vertellen dat alles een keer dood gaat en dood dood is. Spreken we van de zilveren generatie in...

99. Trodessa Barton over de zin van de dood

Wat zou je anders doen als je nog maar drie jaar te leven had? Waarom zou je daar eigenlijk mee wachten? Trodessa haar moeder stierf toen ze vierentwintig was, zesendertig toen ze de diagnose kanker ontving en achtendertig toen ze door een hersenvliesontsteking in...

98. Afke Huitema over ‘W-auw’

W-auw' is een (voor)lees- en doeboek voor kinderen van wie het leven veranderd is door verlies bij scheiden en overlijden. Afke ontwikkelde dit boek tijdens haar studie aan de Kunstacademie alweer zo'n 20 jaar geleden. Toen was ‘dood en rouw’ nog niet zo’n thema waar...

97. Jelte Krijnsen over ‘Broertje dood’

Als kind leerde Jelte dat de dood iets is waar je niet over praat. Nu hij volwassen is, weet hij dat het omgekeerde waar is: praten over de dood is nodig, nee is noodzakelijk. Het heeft voor zijn gezin veel betekend dat zijn babybroertje Peter is erkend en werd...